De Hogeschool Rotterdam wil het verschil maken in het oplossen van maatschappelijke uitdagingen, waarvan er vier zijn vastgelegd in de strategische agenda. Hoe gaan we die ambities waarmaken? Peter van Waart, docent, onderzoeker en coördinator Smart & Social City, liet zich inspireren door de ecologie van koraalriffen.

De dynamiek binnen Hogeschool Rotterdam is enorm en dat mag ook wel want anders houden we op te bestaan. De strategische agenda beschrijft vier transitiethema’s die onderwijsvernieuwing als discipline-overstijgend onderwijs (DOO) verlangen en duurzame samenwerkingsvormen met praktijkpartners vereisen. Die vernieuwing moet plaatsvinden in een tijd van bezuinigingen en teruglopende studentenaantallen. Hoe brengen we de boel bij elkaar?

Mijn collega’s met wie ik enkele jaren Belofte aan de Stad schreef met een viertal principes om te leren met de stad, lieten zich alweer op Profielen horen. Elma Oosthoek verhaalde hier over een Noorse kerk waar iedereen zijn eigen licht en energie moest meebrengen en vergeleek dat met nieuwe onderwijsvormen die alleen kunnen onstaan als we het samen doen. Gert-Joost Peek en David ter Avest riepen op de hogeschool uit te gaan om met met praktijkpartners transdisciplinair te werken aan opgaven die niet alleen van ons zijn.

Laten we dan ook echt de deur uitgaan en met anderen in de praktijk samenkomen om aan opgaven te werken, en niet alleen projecten in afzonderlijke kwartalen en semesters van het onderwijs binnenhalen. Laten we uberhaupt stoppen met het korte termijn-denken van opleiding, studiejaar, semester en kwartaal. Laten we accepteren dat we in een voortdurend veranderende wereld onze rol als hogeschool moeten vinden en ons daarvoor sterker verbinden nabij anderen om ons heen. Laten we nadenken hoe we kunnen leren in een levend en groeiend ecosysteem van geven en nemen. Waar we in gelijkwaardigheid allen even waardevol zijn en bijdragen aan de balans van het ecosysteem. En met zorg en aandacht samen het ecosysteem langzamerhand doen laten groeien.

Bij mij komt daarbij het beeld op van een koraalrif. Dat beeld kunnen we benutten als als metafoor. Een koraalrif biedt plek aan verschillende kleurrijke organismen die met elkaar gestalte geven aan iets groters dan wat ieder individueel kan maken. Koraaldiertjes, algen, vissen, kreeftjes, krabbetjes en krill rondom een plek voeden en verrijken elkaar, en werken met elkaar aan hun omgeving waarin ieder van hen krijgt wat die nodig heeft en geeft wat die kan, in voortdurend veranderende golfstromen en temperatuurwisselingen, en waar allen voortdurend werken aan een balans om te blijven voortbestaan omdat zij er allemaal willen zijn.

Laten we samen koralen maken.

Lees hier het langere essay (pdf) dat ik erover schreef.

Volg ons op Instagram