In mijn hoofd ben ik nog steeds van de categorie licht en fruitig. En toen ontmoette ik tijdens yoga een oudroze worstje, dat ikzelf bleek te zijn.

Yoga is adem, ruimte, loslaten. Maar die spiegelwand in de yogaruimte is een vlijmscherpe waarnemer. Dus laatst zag ik iets waar ik niet om gevraagd had: ik keek op en zag een oudroze worstje.

Voor de liefhebbers; het was de houding die Parsva Sukhasana heet, waarin je in kleermakerszit en met een arm als een boog boven je hoofd naar de zijkant buigt. Het was niet eens dat ik dacht: wat erg. Meer: hé, dat ben ik? Alsof ik mezelf betrapte in het wild. Ik ben helemaal niet ontevreden over mijn lijf. Ik ben vooral verbaasd over de mismatch die er soms is tussen mijn zelfbeeld en mijn verschijning.

Die mismatch werd deze week bevestigd toen een collega een lange zachtroze jas ergens achter in een kast vond. Ze dacht dat die van mij was (ik heb namelijk een soort tweede garderobe op het werk). Zachtroze is een kleur die zegt: Ik ben vriendelijk en ik heb geen zin in somberheid. Een leuke vintage-achtige jas, het had de mijne kúnnen zijn.

Verrassend: het was niet mijn jas. En ik paste hem ook niet.

Ik hing erin. Hij ging niet eens een beetje dicht. Het was een hilarisch moment zo met die grinnikkende collega’s om me heen en een jas die me vriendelijk uitlachte. Ik keek in de jas, maat M. Tsja.

Het hangt er maar net van af hoe je een kledingmaat of een blik in de yogaspiegel interpreteert. Kledingmaten lijken neutraal maar ergens is er zo’n knerpstemmetje: wat ben je nou liever, small, medium of large? Klein is beter, jong is beter, glad is beter, strak is beter. Of fluistert de yogaspiegel niet neutraal: ‘Kijk eens hoe je het doet’, maar hoor je een spottend: ‘Kijk toch eens hoe je eruitziet?’

Blijf ik koekeloeren in een yogaspiegel die mij reduceert tot een oudroze worstje en laat ik me intimideren door een zachtroze jas die alleen in mijn hoofd dichtgaat?

Nee hoor. Ik lach die spiegel vierkant uit. Jij bent van glas, vriendin, je bent geen orakel. En de jas? Die blijft schattig maar gaat linea recta terug aan de kapstok. Roze is mijn kleur: zachtroze, oudroze en alles daartussen. En als iets niet past, dan is dat geen persoonlijke tekortkoming; dan is dat gewoon de verkeerde maat.

Dus: inhale zelfbeeld, exhale onzin. Namaste!