Wat neem jij voor leesvoer mee deze zomer? Misschien heb je al een stapel klaarliggen of gedownload. Misschien heb je nog geen idee of denk je: lezen, dat zou ik ook weleens willen proberen, maar waar te beginnen? Bij deze tips bijvoorbeeld, van leesliefhebbers, voor jou.

Fabian Hofland, net afgestudeerd – Every Body Looking

Every Body Looking is het imposante debuut van de Nigeriaans-Amerikaanse Candice Iloh. Het sterk autobiografische boek gaat over de uitdagingen van opgroeien in Amerika als de dochter van een immigrant, met ook nog eens een moeder met een verslaving. Dit coming-of-age boek is volledig in verzen geschreven en beslaat de periode vanaf haar eerst herinnering tot aan haar studententijd. Deze bijzondere vorm werkt beter dan verwacht, zonder ergens pretentieus te worden. Je vergeet soms zelfs dat je gedichten aan het lezen bent in plaats van een reguliere roman. En dat is misschien nog wel het grootste compliment dat ik Iloh kan maken.

Darice de Cuba, webdeveloper – We are all guilty here

Soms wil ik mijn verstand lekker op nul zetten en een spannend boek lezen. We are all guilty here van Karin Slaughter is een perfect boek hiervoor.

Twee tienermeisjes raken vermist tijdens het vuurwerkfeest van het stadje North Falls. Politieagent Emmy Clifton voelt zich daar diep schuldig over omdat ze een van de meisjes – de dochter van haar beste vriendin nog wel – wegstuurde toen ze om hulp kwam vragen. 

Een klein stadje, diepe geheimen en meerdere plot twists. Meer vertellen zou te veel verklappen, maar het is een lekker lange mystery thriller. Op 11 augustus komt het tweede boek in de serie uit, The Secrets We Hide. Dus je kunt lekker doorlezen als je klaar bent met het eerste boek. 

Kiko Luijten, Ambtelijk secretaris – Zout op mijn huid

Stel dat ik wordt gevraagd voor Zomergasten, wat zou dan niet mogen ontbreken in mijn televisieavond? Ik denk vaak aan deze vraag en iedere keer bedenk ik weer andere momenten die er écht getoond in moeten. Iets soortgelijks gebeurt in mijn hoofd als ik gevraagd word naar een leestip voor de zomer.

Ik ben een veelvraat en lees meestal vier boeken tegelijk (een luisterboek voor onderweg, eentje naast mijn bed, een op mijn telefoon, een non-fictie). Maar welk boek is onmisbaar naast het zwembad of languit op de bank?

Ik kies er een die waarschijnlijk al duizenden keren verscheen op zomerleeslijsten: Zout op mijn huid, van Benoîte Groult. Een klassieker uit 1988, een oude liefde. Over een broeiende, onmogelijke liefde die decennia duurt. Een boek over het verstrijken van de tijd, lust, geborgenheid en de onzekerheden van het leven. Over hoe je heel erg van iemand houdt en toch geen toekomst ziet met diegene. (Of toch wel) Het enige boek dat ik vaker dan twee keer las. En elke keer breekt mijn hart opnieuw.

Stefan Tax, onderwijsadviseur – De Odyssee

Christopher Nolan heeft de Odyssee verfilmd. Deze film zal beïnvloeden hoe wij dit verhaal zien. Daarom lees ik dit boek deze zomer.

Homerus schreef dit verhaal bijna 3000 jaar geleden. Hij kon niet weten hoe onze wereld zou veranderen. Toch schreef hij een verhaal dat nog steeds boeiend is. Dat vind ik fascinerend.

Mijn tips: Neem de vertaling van M.A. Schwartz. Je kunt deze nog vinden op boekwinkeltjes.nl. Gebruik ook Claude als hulp bij het lezen. Zeg tegen Claude: ‘Je bent een specialist in de Odyssee. Help me de bijzondere kenmerken van de tekst te begrijpen.’

Peter Troxler, lector – Control Science: From Bentham to Bezos en We are not Machines

Voor mij als lector (letterlijk: degene die leest) is het zomerreces ook het moment om lezenderwijs mijn inhoudelijke opdracht te verdiepen en te verbreden. Mijn inhoudelijke opdracht is de Future of Working. Dus waarom niet ‘s zomers eens duiken in de geschiedenis van werken. Dit voorjaar zijn twee boeken verschenen met dezelfde essentie: Al eeuwen lang probeert het kapitaal werkenden tot meetbare, beheersbare machines te maken; telkens opnieuw houden werkenden vol dat zij dat niet zijn.

Arbeidshistoricus Henry Snow ontmaskert in Control Science: From Bentham to Bezos management science als de drijvende ideologie. Het boek begint in het Engeland van 1623 met de geboorte van William Petty, later ‘physician-general’ voor het Britse Commonwealth, die een voorloper was van evidence-based policy, oftewel: mensen zien als hulpbronnen voor de economie, te vatten in getallen. Snow beschrijft analytisch een enorme reeks case studies: Taylorisme, het systematisch bestrijden van vakbonden bij General Electric na de tweede wereldoorlog, de algoritmische controle van werkenden bij Amazon.

Sarah O’Connor, journalist bij de Financial Times beschrijft in We are not Machines echte ervaringen van echte mensen met de opkomst van AI. De vertaler die ondertitels schrijft voor video games, films en series, geniet van de subtiliteit van het vertalen van Engelse puns naar het Tsjechisch, kan na de opkomst van AI alleen nog ‘machine translation post-editing’ doen, voor een derde van de vergoeding. De mensen in Costa Rica en India die in real time met de AI-getrainde supervisie-webcams in de distributiecentra van Amazon meekijken voor het geval dat de AI geen duidelijke analyse levert.

Ondanks de duistere analyse eindigen beide boeken hoopvol. Snow doet een beroep op democratie en gelijkheid in werk, versterken van structureel tegenwicht tegen algoritmische controle: georganiseerde arbeid, vakbonden, arbeidersbeweging. O’Connor maakt het concreet in haar slothoofdstuk Rejecting the premise, namelijk dat markt en technologie de uitkomst bepalen. Buurtzorg is een voorbeeld, of de opstand van de scenarioschrijvers in Hollywood: ‘The future of work can be more worthy of the human mind, more careful of the human body, more satisfying to the human soul. But not without a fight.’

Count me in.

Berend Loonen, student en cmr-lid – Can’t Hurt Me

Eigenlijk lees ik geen boeken. Toch heb ik afgelopen zomervakantie een boek gelezen dat alles voor mij veranderd heeft: Can’t Hurt Me van David Goggins.
Het is een autobiografie over het zware leven dat David Goggins heeft gehad in de Verenigde Staten en hoe hij uiteindelijk een topatleet en militair geworden is. Het heeft mij ook zo veranderd dat ik een halve marathon ben gaan rennen in 35 graden en voor altijd een mind set heb dat het niet genoeg is. David Goggins is trouwens ook bekend op social media/tiktok.

Sarah Wilton-Wels, collegevoorzitter – Het uur van het hart

Mijn boekentip is Het uur van het hart van de 93-jarige psychiater Irvin D. Yalom. Het boek geeft een inkijkje in de worstelingen van de onbekende mensen waarmee hij een uur het gesprek aangaat, door ook zijn eigen worstelingen te laten zien. Het boek is per hoofdstuk, per gesprek, te lezen; ik heb er enorm van genoten.

Afke Tangenbergh, docent, onderzoeker en blogger – Alles voor de reis

Adriaan van Dis schreef een kort boek waarin veel gezegd wordt. Het gaat over een ongeneeslijk zieke vrouw in een hospice. Daar is ze niet alleen voor de zorg, maar ook omdat afwisselend haar partner en haar minnaar haar daar kunnen bezoeken. Vanuit het perspectief van de minnaar reizen ze via literatuur, herinneringen en verbeelding langs liefde, leugens, vrijages, verraad en oude wonden, onder het genot van stiekeme wijn uit een theekopje. 

Precies het soort verhaal waar mijn blogs en promotieonderzoek elkaar raken: ernstige ziekte, verlies en rouw, maar dan niet per se netjes aangeharkt. Geen pastelversie van sterven, maar leven tot het rafelrandje. Met schaamte, humor, intimiteit, ongemak en eigen regie. Prachtig! PS: de luisterboekversie is ook een aanrader, door Van Dis zelf verteld. 

Kayleigh Scheffer, student ergotherapie – Als de wolven huilen

Auteur Kristin Hannah schreef een verhaal waarin je echt meegenomen wordt in de belevingswereld van de hoofdpersonen. Enerzijds een meisje dat verwilderd is en opeens in de moderne wereld is en anderzijds een psychiater die het meisje probeert te helpen. Het is heel mooi geschreven en leest fijn weg.

Corstin Dieterich, docent – On earth we’re briefly gorgeous

Vorig jaar rond deze tijd kreeg ik het prachtige boek On earth we’re briefly gorgeous van een student. Zij vond dit boek zelf heel mooi en dacht dat ik dat ook zou vinden. Nou, dat had ze goed gezien! Deze roman is geschreven door de dichter Ocean Vuong. De zinnen zijn prachtig om te lezen! De hoofdpersoon vertelt over zijn moeder die uit Vietnam is geëmigreerd en over zijn eigen (homo)seksuele ervaringen in een door verslaving, geweld en trauma doordesemde Amerikaanse samenleving.

Het boek spookt nog steeds door mijn hoofd.

Sebastiaan Heikamp, administratief medewerker – The Cat Who Saved Books

The Cat Who Saved Books van Sosuke Natsukawa is een must-read voor iedere boekenliefhebber, maar eigenlijk ook voor iedere niet-boekenliefhebber. In dit boek volgen we Rintaro, die een antwoord probeert te vinden op de vraag waarom je boeken zou lezen, en wat boeken ons kunnen leren. Als je je ooit hebt afgevraagd, ‘waarom zou ik een boek lezen?’, geeft dit boek je een antwoord, en stiekem zou dit wel eens een heel belangrijk antwoord kunnen zijn wat ons allemaal aangaat.

Na de dood van zijn grootvader blijft de boekenliefhebbende scholier Rintaro alleen achter in diens boekenwinkel. Hij vindt zichzelf niet bijzonder maar heeft wél een bijzondere eigenschap: hij houdt echt van boeken, al snapt hij niet bewust waarom. Terwijl hij worstelt met zijn toekomst, ontmoet hij de pratende kat Tiger. Die heeft zijn hulp nodig: er moeten boeken gered worden. Samen met Tiger zet Rintaro de eerste stap om boeken te redden, wat de eerste stap blijkt op een pad van zelfontplooing, zelfbegrip, en de betekenis van grootvader’s favoriete uitspraak: ‘Books have tremendous power‘.

Jeroen Oversier, instituutsdirecteur – Aan het einde van de oorlog

Aan het einde van de oorlog, winnaar van de Libris literatuurprijs 2026, heeft veel indruk op mij gemaakt. Bert Natter schreef geen luchtig boek voor op een zonnige dag, maar een indrukwekkend verhaal dat je bijblijft. Ik vond het bijzonder om de laatste dag van de oorlog vanuit zoveel verschillende perspectieven mee te maken. Daardoor kregen de gebeurtenissen steeds meer betekenis en bleef ik nieuwsgierig naar hoe alle verhaallijnen samen zouden komen. Vanaf de eerste pagina grijpt het verhaal je vast en laat het je niet meer los.

Edith van Gameren, hoofdredacteur – Shuggie Bain

Pijnlijk en prachtig vond ik Shuggie Bain, een van de boeken die we dit jaar met de HR-leesclub hebben gelezen (kom erbij!). Tijdens het lezen moest ik denken aan het promotieonderzoek van Dorine van Namen, naar (onze) studenten die verslaving in hun naaste omgeving meemaken, en de impact die dat op hen heeft. Hun leven lijkt waarschijnlijk op dat van Shuggie, met zijn zorg voor zijn moeder, zijn loyaliteit, zijn eenzaamheid en zijn veerkracht. Want tussen alle ellende door, probeert hij zelf ook te leven, net als de studenten in het proefschrift van Dorine, waar mijn collega Demian een geweldige strip-versie van maakte (stiekem mijn tweede tip!).

Elvira Caneda Cabrera, collectiespecialist – La mala costumbre

Dit boek van Alana Porero (Nederlandse vertaling Slechte gewoontes, Engels Bad Habits) gaat het over een transgender meisje in het Madrid van de jaren ’80 en ’90 dat probeert zichzelf te ontdekken in een wereld die geen ruimte voor haar heeft. Een mooie roman vol tedere maar ook verdrietige en  indrukwekkende passages. Een verhaal dat laat zien hoe de personage moet knokken om te zijn wie ze wil zijn.

Ik vind dit boek interessant en aangrijpend omdat het om een verhaal gaat waar onbegrip voorop staat rondom deze thema transgenderisme. Volgens mij zijn we als maatschappij daar niet altijd van bewust. Dit boek geeft ook een goed beeld van het Madrid van de jaren ’80 en ’90  met onder meer aandacht voor de arbeidswijk San Blas maar ook andere wijken zoals Chueca in het hart van Madrid, een vrijplaats voor de LGBTQIA+-gemeenschap sinds de jaren ’90.

Féline van der Graaf, net afgestudeerde Profielen-stagiair – Tot alles in beweging komt

Tot alles in beweging komt van Ester Naomi Perquin is de eerste roman van een, voorheen enkel, dichter, en dat herken je er heel erg in terug. Er wordt niet alleen een verhaal verteld, in dit boek wordt echt met taal gesmeten en dat is enorm indrukwekkend. Het is een vrij fragmentarische roman over Ela, haar bewogen jeugd met een overleden vader, emotioneel tegendraadse moeder en bijzondere broers. Ook gaat het over haar tijd als gevangenbewaarder. Het geeft een indrukwekkend inkijkje in het ondergewaardeerde leven van gevangenispersoneel, Perquin was voor ze dichter werd namelijk echt gevangenbewaarder.

Uiteindelijk gaat het over Ela’s dochter, die het maken van dit boek inspireerde. Het begon allemaal met de vraag: hoe voed ik een meisje op in deze wereld, als ik zelf niet eens weet hoe ik meisje moet zijn? Na haar broers, de ruige gevangenen, en twee zoons, is de dochter voor Ela een raadsel, en dat vraagstuk mondde uit in dit fantastische literaire pareltje.

Tekst: Verzamelde boekenliefhebbers/redactie Profielen
Beeld: Demian Janssen