Docent economie Erwin de Meij werkt 40 jaar bij de Hogeschool Rotterdam. Toen hij begon, was hij even oud als veel van zijn studenten. ‘Toch blijf ik een soort eeuwige student’, zegt hij.

‘Als econoom ben ik verbonden aan de opleiding technische bedrijfskunde. Ik doe hier van alles. Ik geef les, ik begeleid afstudeerders en stagiaires en ik ben PIT-coach (Professionele Identiteit-coach, red.). De lessen die ik geef, zijn niet technisch, maar meer in de hoek van bedrijfseconomie, arbeid en organisatie en management.

‘Ik heb eerst de lerarenopleiding gedaan aan wat nu de hogeschool is. Zo ben ik 40 jaar geleden begonnen, met economie 1 en 2. ‘

‘Onze opleiding is gehuisvest aan het Academieplein. Wij onderscheiden ons van bedrijfskunde op de Kralingse Zoom, doordat wij bedrijfskunde toepassen in een technische context. Wij analyseren bijvoorbeeld bedrijfs- en productieprocessen en die proberen we beter te maken. Altijd in de context van iets technisch, dus echte ‘maakbedrijven’, waarbij een technisch productieproces plaatsvindt. Onze studenten kunnen best breed uitwaaieren, bijvoorbeeld richting commercie of als kwaliteitsmedewerker of consultant. Je kunt er echt veel kanten mee op. Maar – wat ons betreft – wel richting die technische hoek.

‘Ik heb eerst de lerarenopleiding gedaan aan wat nu de hogeschool is. Zo ben ik 40 jaar geleden begonnen, met economie 1 en 2. Toen ik klaar was, vroegen ze of ik daar meteen wilde komen werken. Al mijn collega’s waren academisch opgeleid, dat wilde ik ook wel dus toen ben ik ’s avonds in deeltijd op de Erasmus Universiteit economie gaan studeren. Daarna heb ik ook nog mijn eerstegraads bevoegdheid lesgeven gehaald, door een postdoctorale lerarenopleiding te doen.

‘Academieplein vind ik de fijnste locatie. Het is een echte school: brede trappen, mooie leslokalen en midden in de stad.’

‘Ik ben een geboren en getogen Rotterdammer en ik woon er nog steeds. Een geweldige stad uiteraard, maar ik wilde liever niet in dezelfde stad werken als waar ik woon. Mijn eerste werkplek als docent was bij de hogeschool in Delft. Toen de fusie met de Hogeschool Rotterdam kwam, ben ik als docent in Rotterdam terechtgekomen. Later ben ik bij de HTS in Dordrecht gaan werken, bij werk-leertrajecten. Toen die werd opgeheven, ging ik toch weer naar de Hogeschool Rotterdam. Ik ontkwam er niet aan, werken in Rotterdam. Maar ik ben helemaal happy hoor.

‘Veertig jaar in dienst nu dus, waarvan de laatste dertig jaar bij technische bedrijfskunde. Die tijd is voorbijgevlogen. Ik heb bij heel veel verschillende clusters gezeten, waarvan de namen ook regelmatig zijn veranderd. Je had eerst Bedrijfskunde Logistiek Scheepvaart; dat werd toen het Instituut voor Servicemanagement en later het Instituut voor de Bouw- en Bedrijfskunde. Daarna het Instituut voor Bedrijfskunde. En nu het Instituut voor Engineering and Applied Sciences.

‘Ik heb op al die plekken gezeten en op allemaal verschillende locaties: Kralingse Zoom, Museumpark, Wijnhaven, Karel Doormanhof, Pieter de Hooch en nu weer op Academieplein. Dat vind ik de fijnste locatie. Het is een echte school: brede trappen, mooie leslokalen en midden in de stad.

‘Veertig jaar is lang he? Ik ben op mijn 24e begonnen en ik ben nu 64 jaar. Een van mijn leukste ervaringen van de afgelopen 40 jaar is dat ik met studenten naar Amerika ben geweest, naar Washington en Baltimore en naar de Universiteit van Maryland waar ik ook een college mocht geven. Een geweldige ervaring was dat. Vooral met die studenten.

‘Die vakken en die boeken, natuurlijk zijn die belangrijk en leuk, maar het is vooral het contact met de studenten. Zij houden me jong.’

‘Die zou ik ook heel erg missen als ik zou stoppen. Daar denk ik nu nog niet aan, ik geniet echt nog elke dag van mijn werk. Die vakken en die boeken, natuurlijk zijn die belangrijk en leuk, maar het is vooral het contact met de studenten. Zij houden me jong. En ik moet zeggen, ik heb nog steeds dezelfde kledingstijl als de student. Het liefst loop ik hier gewoon met een hoodie rond, vermomd als student dus eigenlijk.

‘Ik heb een huis in Spanje, in Andalusië, waar ik graag naar toe ga. Als je werkt in het onderwijs is dat wel lastig, dan zit je echt vast aan de vakanties. Dat zal wel anders worden als ik straks niet meer werk, dan ga ik daar vaker heen. Verder heb ik niet echt van die uitgesproken hobby’s die veel tijd vragen. Ik zou vaker naar de film gaan. Ik ben een enorme filmfan en ik ga nu deze weken ook graag naar het Filmfestival, die sfeer is geweldig. Maar goed, voorlopig ben ik nog lekker aan het werk, met superleuke collega’s. Ik heb het echt getroffen moet ik zeggen.’

Tekst en foto: Sanne van der Most