Arwen van Aardenne (22) studeert fine arts aan de Willem de Kooning Academie. Haar fascinatie voor de natuur verwerkt ze in haar projecten. ‘Als kind ben je veel meer verbonden met de natuur, naarmate we ouder worden raken we dat kwijt.’

‘Ik ben echt een Zeeuws meisje en ik geniet enorm van de natuur en de rust. Ik wil er graag blijven wonen dus de keuze voor Rotterdam is dan wel logisch. Hiervoor deed ik het Grafisch Lyceum, maar dat vond ik te commercieel. Toen heb ik twee tussenjaren genomen.

‘Tijdens die opleiding liep ik stage bij een kunstenares in een tattoozaak. Dat was wel echt superleuk. De Willem de Kooning was voor mij daarna een logische keuze. Het is een van de weinige kunstopleidingen die niet zo commercieel gericht is. Het gaat hier echt over wat jouw plek in de maatschappij is en hoe je daar invloed op kunt uitoefenen, in plaats van hoe je kunst maakt die leuk voor het oog is en waarmee je zoveel mogelijk kunt verdienen.

‘Het gaat hier echt over wat jouw plek in de maatschappij is en hoe je daar invloed op kunt uitoefenen’

‘Veel mensen twijfelen aan de keuze om kunst te gaan studeren. Je hebt geen garantie van een baan. Natuurlijk heb ik daar ook mee geworsteld. Maar toch heb ik de stap gezet. Kunst is voor mij altijd heel erg belangrijk geweest. Schilderen doe ik echt heel erg op gevoel. Op school leren we intuïtief tekenen en schilderen. Emoties op een blanco papier zetten helpt echt om alles even los te laten en van een afstand naar je gevoel te kijken. Ik ken een kunstenaar die zegt: “Als ik geen kunst maak dan word ik gek”. Zo heftig is het bij mij ook weer niet. Maar het helpt me wel echt om me met mijn emoties te verbinden. Zoals rond de natuur bijvoorbeeld.

‘Als kind heb je een heel rijke fantasie en een soort kinderlijke fascinatie voor de natuur.’

‘De verbinding met de natuur is voor mij altijd heel belangrijk geweest. In Zeeland waar ik ben opgegroeid, had ik een klein maar mooi parkje achter mijn huis waar ik heel vaak was. Daar bouwde ik boomhutten en beleefde ik allemaal avonturen. Als kind heb je een heel rijke fantasie en een soort kinderlijke fascinatie voor de natuur. Naarmate we ouder worden, verliezen we die. We hebben er minder oog voor. Ik vind dat jammer.

‘Voor school ben ik nu bezig met een project over natuur. Ik doe onderzoek naar materiaal in de natuur en vervolgens maak ik er een fotoserie over. Een beetje fantasy-achtig als Alice in Wonderland in het bos. Het Westerschouwenbos, op Schouwen-Duiveland, waar ik vlakbij woon is daar heel erg geschikt voor.

‘Mijn droom is om ooit een eigen winkel te hebben waar ik kunst verkoop en met genoeg ruimte om zelf kunst te blijven maken’

‘Op Schouwen-Duiveland is een hele hechte kunst-community, wel van een wat oudere generatie. Het schijnt lastig te zijn om daar tussen te komen als jongere. Maar dat zou ik wel heel graag willen. Mijn droom is om ooit een eigen winkel te hebben waar ik kunst verkoop en met genoeg ruimte om zelf kunst te blijven maken, want daar ligt mijn hart.

‘Kunst inzetten om mensen met hun emoties te verbinden, dat lijkt me geweldig. Maar ook om stigma’s en taboes in de samenleving uit de wereld te helpen. En om er zelf van te genieten en een hobby voor jezelf alleen te hebben.

‘Kunst hoeft niet altijd een hoger doel te hebben en je hoeft ook niet overal succes in te hebben, vind ik. Ik hou van zingen, maar ik heb verschrikkelijke plankenkoorts. Daarom doe ik het lekker in de badkamer. Sommige dingen doe je gewoon omdat je er zelf blij van wordt.’

Tekst en foto: Sanne van der Most

Volg ons op Instagram