Wanneer heb je het gevoel dat je iets goed hebt gedaan? Dat wat je doet betekenisvol is? Is dat wanneer je een goed cijfer haalt, een doel bereikt of een compliment krijgt? Of zit het ‘m ergens anders in? 

Zelf haal ik veel voldoening uit momenten waarop studenten aangeven dat ze iets aan mijn lessen hebben, het leuk vinden om te komen en er iets van meenemen. Ik vind het belangrijk dat studenten zich gehoord en gezien voelen en dat er een fijne sfeer in de klas is. Daarom liet ik hen tijdens mijn tweede les een vragenlijst invullen over hun verwachtingen, interesses en het vak. Zo kan ik mijn lessen beter laten aansluiten bij wat hen bezighoudt. Ik hoop dat ze niet alleen kennis opdoen, maar ook inzichten meenemen voor hun loopbaan en persoonlijke leven. 

Ook toen ik een museumbezoek aan Museum Fenix voorstelde, reageerden studenten enthousiast, al vroegen sommigen: ‘Moeten we echt gaan?’ Achteraf vertelden ze dat ze het bezoek leuk vonden en het fijn vonden om de buurt te ontdekken. Dat zijn momenten waarop ik denk: hier doe ik het voor! Zelf heb ik vroeger vanuit school interesse in musea meegekregen. Het is mooi om die ervaring ook aan mijn studenten mee te geven. 

Toch sta ik niet altijd stil bij zulke momenten. Vaak ben ik alweer bezig met de volgende les of met wat beter kan. Ook in mijn studie en persoonlijke leven ben ik druk met deadlines, afspraken en alles wat nog moet gebeuren. Daardoor vergeet ik soms te genieten van wat er al goed gaat. 

Ik probeer daarom aan het einde van een lesdag of na het volgen van lessen terug te blikken. Wat heb ik geleerd? Wat ging goed en wat kan ik anders doen? Dit probeer ik ook in mijn dagelijks leven toe te passen, bijvoorbeeld door weer te gaan sporten, een hobby op te pakken of eindelijk ergens aan te beginnen. 

Soms zit de voldoening niet in het eindresultaat, maar juist in het feit dat je opnieuw bent begonnen. Die eerste stap mag al iets zijn om trots op te zijn. 

Nu ik in de eindfase van mijn studie zit, loopt de combinatie van werk, school en privé niet altijd zoals gepland. Op zulke momenten vraag ik mezelf af: waarom lukt het niet? Ik ervaar dan wat stress en merk dat mijn perfectionisme naar boven komt. Het stelt me teleur als niet alles lukt zoals ik het voor ogen had.

Tegelijkertijd probeer ik mild voor mezelf te blijven en stil te staan bij wat ik wél doe. Eerdere ervaringen herinneren me eraan dat dingen niet altijd in één keer lukken, maar uiteindelijk toch goed komen. Het hoeft niet perfect te gaan om goed te komen. Het loopt zoals het loopt. Meer dan je best doen, kun je niet. 

Misschien zit betekenis juist in die kleine momenten onderweg. Wanneer heb jij voor het laatst stilgestaan bij iets kleins dat voor jou betekenisvol was? 

Volg ons op Instagram