Black lives matter! Het statement dat de laatste dagen overal te horen is. Een statement dat kracht moet uitstralen maar op mij werkt als een rode lap op een stier.

Het coronavirus heeft nog een opmerkelijke bijwerking: het legt enorm veel vooroordelen van de mens bloot over gezondheid en het breekt illusies af.

Ik heb mijn scriptie ingeleverd. Wat begon als een takenlijst van twee A4’tjes is gereduceerd tot één enkele taak: wachten op wat misschien wel de laatste feedback is.

Een van de grootste uitdagingen in deze tijd is contact onderhouden met studenten. Dat zag ik ineens heel helder toen ik mezelf ging afvragen: wat is er feitelijk veranderd in deze tijd?

Inmiddels zijn we weken verder en raken de parken weer vol, gaan de grenzen langzaam open en kan iedereen weer naar de kapper. En ook ik heb goed nieuws: ik ben genezen van corona.

Ik gedijde goed in quarantaine, vond het heerlijk om even niet zoveel te ‘moeten’ en genoot van de creativiteit en scheppende energie die als een tornado door onderwijsland gaat. De gebeurtenissen in de VS afgelopen week lieten de bubbel…

De nieuwe woorden vliegen je sinds de coronacrisis om de oren. Hoestschaamte, coronakapsel, anderhalvemetersamenleving (leuk voor galgje), drive-by-uitvaart, quarantinderen; het zijn er inmiddels zo’n 700. En daar komen er twee bij: JOMO en GOMO.

De lockdown maakt me moe. Daarom heb ik een lijst gemaakt met alles wat me vermoeit in deze tijd, in willekeurige volgorde. Wat is jouw top 3? Natuurlijk mag je ook je eigen vervelers en slaapverwekkers delen.

Uiteindelijk zat ik thuis, onder mijn dekentje naar andermans werk te kijken: The Office US zorgde ervoor dat ik alsnog van mijn quarantaine kon genieten. Tijdens de zelf ingelaste reclameblokken, keek ik buiten naar de duiven.