Heftige tijden vragen om zware en vreemde maatregelen. Met stijgende verbazing lees en zie ik echter hoe ‘het volk’ reageert op de maatregelen en ideeën van het kabinet.

De instroom op hogescholen daalt met 9,5 procent, waardoor we dus ook minder geld krijgen. En in tijden van crisis schieten overheden vaak in een kramp. Een kramp van bezuinigingen.

Het coronavirus kan me nu helemaal niet meer tegenhouden: mijn scriptie is namelijk ingeleverd! Maar ben ik wel klaar voor wat hierna komt?

Uit de coronacrisis komen ook goede dingen voort. Zoals werkgevers die voorheen steevast volhielden dat thuiswerken niet mogelijk is en nu volop inzetten op thuiswerken. En voor dove mensen is er eindelijk een gebarentolk bij persconferenties.

Het lijkt erop dat we komend collegejaar starten met aanzienlijk minder studenten dan vorig jaar. Minder studenten betekent op termijn minder inkomsten. Moeten we personeel ontslaan?

Het wordt nu serieus moeilijk om nog iets nieuws te schrijven. Ik zou verslag kunnen doen van wat er om mij heen gebeurt, maar aangezien mijn wereld is gekrompen tot de zes vierkante meters die mijn thuiswerkplek tellen, is…

Als er één ding is dat je als student leert, dan is het wel wachten. Op tentamenresultaten, op antwoord op prangende vragen, en de lastigste soort: op feedback op je achtste scriptieversie. Het is een ingewikkeld en interessant ding,…

Week 6 van de lockdown en het einde is voorlopig nog niet in zicht. Waardevolle initiatieven om de boel draaiende te houden volgen elkaar in rap tempo op. De studenten en docenten van de HR dragen hun steentje bij….

Vanaf het begin had ik al gemengde gevoelens over corona, alsof we van een zwevende foxtrot ineens overgingen naar stampmuziek. Het komt mijn neus uit. Het nieuwe normaal, het oude normaal – ik wil gewoon normaal normaal.