Met mijn scriptiedeadline in zicht en weer een bijna afgerond studiejaar is het cliché toch helaas waar. De tijd gaat vreselijk snel. Eigenlijk heb ik er een hekel aan als mensen dat zeggen. Als kind vond ik al dat een jaar geleden gevoelsmatig heul erg lang in het verleden lag, dus als iemand weer roept dat het ‘alweer mei is’ krijg ik daar jeuk van. Maar nu ik ouder word blijken die mensen toch een beetje gelijk te hebben.

Ook merk ik een zeker fenomeen op bij mezelf. Nu de premaster bijna klaar is, de studie waarvan ik dacht dat het veel te hoog gegrepen was, voelt het alsof het de normaalste zaak van de wereld is en alsof ik nooit vier jaar over mijn oude studie heb gedaan. Wat heb ik in hemelsnaam gedaan die jaren? Het is dezelfde verwondering die ik soms kan hebben over mijn jeugd. Wat dééd ik toen ik twaalf was in het weekend? Wat een leven.

Toen ik voor mijn huidige scriptie tijdens het coderen van gegevens Excel moest gebruiken moest ik echt met de ogen dicht graven in mijn geheugen hoe ik ook alweer een ingevulde cel niet al te groot laat worden met tekst. Of hoe ik een tabel een kleurtje geef. Hoewel ik van een geweldige docent Excel-les heb gekregen op de hogeschool is er toch bar weinig van blijven hangen. Net zoals het vak dat ik nu krijg over literatuur in de middeleeuwen.

Om mezelf nog een beetje te troosten in deze weerbarstige tijden van Canvashacks, het hantavirus en toenemende snackbarprijzen besluit ik dan om niet tot laat te blijven blokken achter mijn laptop, maar om op de tv het geweldige Welkom bij de middeleeuwen/Gouden Eeuw/Romeinen te kijken.

Schrikbarend is het als ik merk dat ik de afleveringen die ik toch al meermaals met veel plezier gekeken heb, toch echt aandachtig moet bekijken om te weten dat het Maurits is die na Willem van Oranje stadhouder werd en dat Bonifatius werd vermoord in Dokkum. Waarom blijft het zo moeilijk bij me hangen?

Bij het uittypen van mijn analyse van mijn scriptie met veel tegenzin, en zestien onderbrekingen verder, realiseer ik me dat ik het gewoon kan omdraaien. Net als mijn Excel-les en al die vergeten afleveringen over de geschiedenis gaat ook dit gewoon weer voorbij. Dan blijft er genoeg tijd over voor leuke dingen.

Volg ons op Instagram