Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
16 juli 2026

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

UIT&THUIS: Nederlands Fotomuseum is eigenlijk te veel voor één bezoek

Gepubliceerd: 19 March 2026 • Leestijd: 3 minuten en 51 seconden • UIT&THUIS

Een collectie van 6,5 miljoen fotografische objecten, daar heb je een pakhuis voor nodig! Dat is waarschijnlijk wat ze bij het Nederlands Fotomuseum dachten, want het museum is verhuisd naar het monumentale koffiepakhuis Santos, naast metrostration Rijnhaven. Profielen-collega’s Darice en Daniela nemen op een donderdagochtend een kijkje en praten na over hun bezoek.

Afbeelding met 3,5 sterren als waardering voor de UIT&THUIS rubriek

Waardering: 3,5 sterren

Wat: Nederlands Fotomuseum

Adres: Brede Hilledijk 95, Rotterdam

Openingstijden: dinsdag t/m zondag 11.00 – 17.00. Het restaurant op de bovenste verdieping is van vrijdag t/m zondag geopend.

Kosten: Volwassene € 17,50, 18 t/m 25 jaar € 10,50, T/m 17 jaar gratis

Bereikbaarheid: Metro D en E, halte Rijnhaven

Toegankelijkheid: Het museum is rolstoeltoegankelijk, er zijn liften en zitplaatsen aanwezig. Op de website wordt aangegeven dat er nog aan een aantal punten van toegankelijkheid gewerkt wordt.

Meer info op de website.

Daniela: ‘Jij houdt van fotografie, je maakt zelf foto’s: wat waren je verwachtingen bij het bezoek aan het museum?’

Darice: ‘Ik dacht meer originele werken te zien in plaats van al die verlichte schermen waarop foto’s te zien waren. Ik snap ook wel dat ze de oude, originele foto’s niet altijd kunnen exposeren, je moet ook rekening houden met de temperatuur en hoe je ze bewaart.’

Daniela: ‘Maar er hingen best veel originele foto’s, toch? Ook wel echt wat oude foto’s, zoals die portretten met de eerste camera’s.’

Darice: ‘Oh, er hingen best wel veel prints en originele foto’s, bijvoorbeeld die van Tupac (een bekende rapper uit de jaren ’90, red.), foto’s van het publiek in De Kuip en Rotterdamse foto’s die een stuk geschiedenis van de stad laten zien.’

Er zijn grote prints aan de muur van verschillende gebouwen en architectuur in Rotterdam. Ook is er een dikke pilaar met opgelichte mosaic van foto's eromheen.

Daniela: ‘Rotterdam door de jaren heen, mooi ja. En de geschiedenis van fotografie werd ook uitgelegd bij de tentoonstelling op de eerste verdieping. En hoe het allemaal werkt, het technische aspect, dat zagen we op de verdiepingen met die verlichte muren.’

Darice: ‘Ja, dat was wel een sensory overload. Eigenlijk dacht ik: ik moet terug en me dan écht focussen op de foto’s. Ik had moeite met de lichtschermen en dan komt niet alles echt binnen. Het is veel voor één keer. Er zijn allemaal tafeltjes met uitleg over de opkomst van fotografie en camera’s, dat is best veel leeswerk. Je kon ook een boekje meenemen met uitleg, dat zag ik pas later.’

Een etage met mosaic van foto's op een soort scherm, het is schemer donker in het ruimte

Daniela: ‘Oh, was dat bij de kassa dan? Ik heb dat niet eens gezien.’

Darice: ‘Ja, bij de kassa waar je zogenaamd snel doorheen kon als je al online een ticket gekocht had. Maar als je eenmaal binnen bent, dan maakt het niet uit als je al een kaartje had, want je staat toch in de rij met mensen die nog een kaartje moeten kopen.’

Daniela: ‘Dat was een beetje chaotisch. En natuurlijk stonden wij weer in de rij die het langzaamste ging. Wat vond jij trouwens van de toegankelijkheid?’

Darice: ‘Het was een beetje alsof ze er pas achteraf aan dachten. Van “oh ja, we hebben een oud pand en moeten het nog toegankelijk maken, mensen moeten ook naar binnen, laten we een houten trap en rolstoelhelling neerzetten”.’

Liggend beeld van pakhuis Santos. Er is een houten trapje en rolstoel ingang

Daniela: ‘Nu we het toch over toegankelijkheid hebben, de liftsituatie was een beetje onduidelijk. Eén van de liften was buiten dienst en bij die andere was het in eerste instantie ook niet duidelijk of ie het deed, maar uiteindelijk deed ie het wel. Hoe vond je het museum voor jou als doof persoon qua toegankelijkheid?’

Darice: ‘De films die getoond werden, waren ondertiteld, dus dat was prima. En er was veel met tekst, niet alleen uitleg via audio zoals bij sommige andere musea.’

Daniela: ‘Vond je het gebouw verder ook zo bijzonder? Ik vond het mooi met die luikjes op de eerste verdieping, dat je naar de foto’s keek en er wat luikjes half open waren en net genoeg zonlicht naar binnenkwam.’

Darice: ‘Er was op die verdieping ook een stuk waar ik op een bankje kon zitten en naar buiten kon kijken. Dat was leuk. Ik had eigenlijk wel gehoopt dat ze zouden experimenteren met het verspreiden van koffiegeuren door het gebouw. Het was een oud koffiepakhuis, toch? Zoiets hadden ze een tijdje terug ook gedaan bij metrostation Rotterdam Centraal, maar dan met parfum. Dat werkt ontspannend, las ik.’

Portret van rapper Tupac in het fotomuseum

Daniela: ‘Leuk idee, dan komt de geschiedenis van het gebouw op deze manier ook naar voren. Maar laten we het weer over de foto’s hebben, volgens mij hebben wij allebei dezelfde favoriet.’

Daniela en Darice: ‘Tupac!’

Daniela: ‘Ik vond de krachtige blik in zijn ogen echt wel goed vastgelegd. Oh, en die foto van de waternoodsramp, die moeder die haar kinderen vasthoudt, ook een mooi en indringend beeld.’

Darice: ‘Er waren ook pasfoto’s van Anne Frank. Die waren ook bijzonder.’

Een oude foto van de Coolsingel, met molen en mensen met een paraplu

Daniela: ‘En je ziet Rotterdam in die tentoonstelling wel van landelijk naar Manhattan aan de Maas gaan. Dan merk je pas echt hoe de stad veranderd is.’

Daniela: ‘Hoeveel sterren gaan we deze museumervaring geven? Wat is ons eindoordeel?’

Darice: ‘Wat je ziet, is mooi en interessant.’

Daniela: ‘Dat ben ik met je eens, de tentoonstellingen krijgen van mij 4 sterren. Maar er moeten echt nog wat puntjes op de i worden gezet, dus 3,5 sterren voor mij.’

Darice: ‘Het is de hele ervaring eromheen die verbeterd kan worden. Ze kunnen best het café op de begane grond al opengooien voor de mensen die vroeg zijn. En dat de lockers in de garderobe niet op slot kunnen, is ook jammer. Het aantal zitplaatsen op de verschillende verdiepingen viel me ook tegen, ik moest soms even op de trap zitten om uit te rusten. Maar de foto’s zijn de moeite waard en daar wil ik nog een keer de tijd voor nemen. Ik geef ook 3,5 sterren.

Tekst en foto’s: Darice de Cuba en Daniela Silvestri

Meer UIT artikelen

Recente artikelen

Recente reacties

Reacties

Laat een reactie achter

Comments are closed.

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Comments worden door de redactie gemodereerd. 's Avonds en in het weekend gebeurt dat niet standaard, en kan het dus langer duren voor je opmerking online komt.
  2. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  3. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  4. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  5. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  6. Geen commerciële boodschappen.
  7. Niet op de persoon spelen.
  8. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  9. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  10. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Aanbevolen door de redactie

Back to Top