Gird your loins, want de iconische ‘00s film The Devil wears Prada kreeg 20 jaar na dato dan eindelijk een bijna-even-iconisch vervolg. Met de volledige originele hoofdcast, alleen dan een paar jaar ouder, krijgen we een kijkje in life after Runway. Waar zijn de journalist, assistent, stylist en creative director, die niet weg te denken zijn van fashion magazine Runway, vandaag de dag?  Het is een échte fanfilm, en gelukkig heeft Profielen een échte fan als stagiair, Féline nam verwachtingsvol plaats in de bioscoopstoel.

Waardering: 4,5 sterren

Film: The Devil Wears Prada 2

Taal: Engels

Duur: 120 minuten

Ik denk dat deze film evengoed heel vermakelijk is als je het origineel toevallig één keer gezien hebt in een grijs verleden, of, zoals de vrienden die ik niet meegesleept kreeg naar de bioscoop, helemaal nooit. Ik zou hem hoe dan ook aanraden aan iedere fashion lover, ambiërend journalist, en liefhebber van menig dramafilm. Mocht je de film met een superfan gaan bekijken, hou dan wel rekening met fijngeknepen handen en geschud aan je schouder bij iedere referentie naar het origineel, want dat zijn er nogal wat.

Als ik zeg fanfilm, dan meen ik dat ook echt. Let op, de hier nu volgende alinea kan spoilers bevatten! Al in de eerste 2 minuten kan in de achtergrond een man worden gezien die druk in de weer is met de onmisbare turquoise riemen uit de ‘cerulean blue’ scène uit 2006. De hernieuwde secundaire assistent van creative director en carrièrebitch Miranda Priestly, gespeeld door Caleb Hearon, verteld dat hij de aan-mishandeling-grenzende behandeling van zijn prestigieuze bazin niet erg vind, immers: ‘A million girls would kill for this job’. Er blijkt toch minstens één ding veranderd aan de dynamiek tussen Miranda en haar assistenten wanneer we haar halverwege de film haar eigen jas zien ophangen (!!). Al snel komt boven tafel dat Miranda meer dan een enkele HR-klacht heeft ontvangen, ‘because apparently she used to throw them at people?’

Daarmee is het gros over haar goede gedrag ook wel gezegd, de assistenten wachten bijvoorbeeld nog steeds tot ver na werktijd op The Book, dat afgeleverd dient te worden bij de grote baas thuis. Hoofdpersoon Andy attendeert hen erop dat wat ze ook doen, ze nóóit de trap op mogen, een fout die menig fan niet vergeten zal zijn uit de eerste film. Baanbrekende stylist Nigel begroet Andy bij binnenkomst met ‘Hello, six’, een referentie naar de bijnaam die hij haar gaf 20 jaar eerder. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de gemoderniseerde versie van de glow up sequence, waarin we Andy in progresserend modieuzere outfits door de straten van New York zien half-joggen zoals alleen Anne Hathaway dat kan en de parallellen tussen de eerste én laatste scènes uit beide films. Ik kan nog wel even doorgaan.

Maar goed, nu we weten dat het in ieder geval voldoet aan nostalgische behoefte van fans, is de film zelf dan ook nog echt de moeite waard? Nou lezer, wat mij betreft is het een must-watch! Het zal lang niet iedereens favoriet zijn, voor de true crime liefhebbers is het waarschijnlijk wat te voorspelbaar, en voor de actie-fanaten wat te alledaags, maar voor iedereen die niet al te veel wil nadenken, of gewoon zin heeft in een dramatische komedie is The Devil wears Prada 2 en zeer waardig tijdverdrijf.

We zien hoe Andy haar journalistieke ambities heeft voortgezet, en daar niet bepaald de minste in blijkt te zijn, maar door onverhoopte bezuinigingen komt ze na 20 jaar weer terug op haar oude vertrouwde Runway-kantoor. Emily, de eerste assistente van twee decennia geleden is inmiddels uit het oog verloren, of zo dacht ik tenminste. Het duurt niet lang voor ze opduikt, en als hoofd van één van de grootste modehuizen ter wereld. Een heuse business partner voor Miranda, die nog altijd aan de top van Runway staat. Het magazine heeft inmiddels een flinke transformatie ondergaan tot online mode-platform, en ook oude bekende Nigel hoort daar nog steeds bij.

De film leidt de kijker langs ontwikkelingen op het gebied van marketing en communicatie, waar mijn communicatiehart persoonlijk een klein sprongetje van maakte, persoonlijke relaties, geweldige outfits, en heeft één van de meest aandoenlijke conclusies die ik in lange tijd gezien heb.  

En dan toch geen 5 sterren? De originele film krijgt ze van mij wel, omdat ik daarin het romantische subplot nog enige waarde vind hebben tot de rest van de film. In het geval van het vervolg trek ik er een half puntje voor af. In 2026 denk ik dat we inmiddels echt wel een goede film kunnen produceren waarin ons vrouwelijke hoofdpersonage niet van d’r sokken geblazen hoeft te worden om voldoening te ervaren. De romance in deze film voelde op zijn best oppervlakkig en op zijn slechts onnodig. Gelukkig was het geen bijzonder groot onderdeel van de anderzijds pakkende cinema.

Menig bezoeker verwijt de film dat er te veel verhaallijnen door elkaar lopen, dus wees je hiervan bewust bij het kopen van je bioscoopkaartje, maar persoonlijk vond ik het niet storend. Er waren weliswaar meerdere rode draden in deze film, maar ze sloten eerder achtereenvolgend op elkaar aan dan dat ze door elkaar heen liepen. Hier heb ik dan weer niets op aan te merken.

Aan het einde van de dag heb ik me kostelijk vermaakt, én nieuwe outfit inspiratie opgedaan. Ga deze film kijken, meer kan ik er niet over kwijt.

That’s all.

Tekst: Féline van der Graaf
Beeld: Demian Janssen

Meer UIT artikelen

• UIT&THUIS: 25x genieten van je zomervakantie in Rotterdam!
• UIT&THUIS: Wandelen op de Wilhelminapier
• UIT&THUIS: Zo blijf je koel: 10 plekken om te zwemmen in Rotterdam
• UIT & THUIS: Waarom je soms gewoon moet gaan boksen
• UIT&THUIS: Is de nieuwste foodtrend de schiacciata de hype waard?
• UIT&THUIS: AI als rechter in spannende film Mercy
• UIT&THUIS: The Devil wears Prada 2 is een vervolg dat het wél waard is
• UIT&THUIS: Zuid-Afrikaanse singer-songwriter weet emoties over te brengen met unieke mix van genres
• UIT&THUIS: Dit zijn de leukste plekken om Koningsdag te vieren in Rotterdam! 

Volg ons op Instagram