Week 6 van de lockdown en het einde is voorlopig nog niet in zicht. Waardevolle initiatieven om de boel draaiende te houden volgen elkaar in rap tempo op. De studenten en docenten van de HR dragen hun steentje bij….

Vanaf het begin had ik al gemengde gevoelens over corona, alsof we van een zwevende foxtrot ineens overgingen naar stampmuziek. Het komt mijn neus uit. Het nieuwe normaal, het oude normaal – ik wil gewoon normaal normaal.

Als de deur opengaat, zie ik achter Jürgen de dieprode muren en het lichtbruine tapijt dat op de grond ligt. Hij vraagt mij met die bekende, vertrouwde en diepe stem of ik een kop thee wil voordat we beginnen.

Een werkloze verpleegkundige, waar zie je die nog in tijden van crisis? Oké, eigenlijk loop ik gewoon mijn afstudeerstage in een verpleeghuis, maar omdat ik nu zelf corona heb zit ik voorlopig thuis. Daarom ben ik begonnen met een…

Wat mis ik ze. Mijn collega’s en de studenten. Ja oké, ik zie ze en spreek ze in Teams op mijn laptop. Maar het is by far niet hetzelfde. Het zit in al die kleine dingetjes die ik normaal…

Ten tijde van het schrijven van dit stuk ben ik al 25 dagen in thuisisolatie. Einddatum: als er een vaccin beschikbaar is of complete controle is over het virus.

Hoe moet je reageren op een ingrijpende gebeurtenis die te groot is om te bevatten? Niemand die het weet, maar er wordt in ieder geval veel gecommuniceerd. Het voelt alsof ik word omgeven door het virus, terwijl ik nog…

Ik lees veel jubelverhalen over thuiswerken, maar mijn ergernis loopt inmiddels de spuigaten uit. Goed onderwijs is nauwelijks digitaal uit te voeren. Digitaal onderwijs is neponderwijs. En thuiswerken zuigt.

Het begon allemaal op een zondag toen ik in ademnood raakte, daarvan in paniek raakte en bijna flauwviel. De klachten waren toen niet zo voelbaar als nu. Hoe ik het heb gekregen is een groot vraagteken. Het kan van…