Ik was al een beetje chagrijnig, die dinsdagochtend. Op de koop toe had ik mijn meest stemmingsgevoelige jas aangedaan: een soort van bruinlederen wambuis met franjes en een indianenmotief. Een prima jas verder, maar hij trekt wel de aandacht.

Iemand vroeg mij wat ik inspirerende docenten vond en daar moest ik even over nadenken. Tijdens mijn opleiding bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit vond ik op een enkeling na niemand inspirerend. Wat maakt een docent een inspirerende docent?

Nadat we een aantal dagen leuk gesproken hadden via WhatsApp, werd al snel duidelijk dat je na je diplomauitreiking naar het buitenland wilde. Een jaar naar Australië, dat was je plan. Ik had het moeten afkappen, maar dat deed…

‘Die kutnegermuziek moet ik niet’, ‘Gelukkig bent u geen moslim, meneer’ en ‘Die kaolo bakras*’ zijn voorbeelden van racistische kreten die ik regelmatig voorbij hoor komen. En de laatste tijd meer dan een paar jaar geleden.

Onlangs overleed Dolores O’Riordan, de zangeres van The Cranberries. Bijna elf jaar geleden werd ik helemaal doof, mijn muziekkennis stopt in december 2007. Er komt nooit meer wat nieuws bij.

Na vijf jaren vol zenuwslopende tentamens, duizelingwekkende colleges, tijdrovende projecten en lange schooldagen had ik vorige week mijn allerlaatste lessen. Het moment waar ik al zo lang naar uitkeek, is aangebroken.

Het was twee jaar geleden. Met een paar foto’s vanuit de juiste hoek had ik een Tinderprofiel aangemaakt. Ja, ik had mijn eerste date op achttien jaar. Ik werd dan ook een laatbloeier genoemd.

Marloes is coördinator studentzaken op de Rotterdam Academy en schreef een handleiding ‘Omgaan met tegenslag’ op basis van inspirerende quotes. Shit happens.

Maar vijf procent van de stof die ik in een les deel, blijft hangen. Dat is bijzonder weinig. Dus ik heb een plan: maak van alle lessen consult-uren.