Is stilstand achteruitgang als het over onderwijsontwikkeling gaat? Sommige experts denken van wel, maar filosoof Jelle van Baardewijk heeft daar zo z’n eigen gedachten over.

Dikke tranen rollen over haar wangen. Snikkend vertelt mijn studente dat ze vermoedt dat ze dyslectisch is. Dat ze daarom haar schrijfopdrachten verknald heeft. Maar dat ze geen geld heeft voor een test, waarmee ze een coulanceverklaring zou kunnen…

Laatst ontvingen wij medewerkers van de afdeling concernstaf de zoveelste dienst-e-mail. Normaal schuif ik ze allemaal in een map, maar dit keer niet. Het onderwerp ‘Communiqué benoeming directeur CcS’, daar had ik meteen oren naar.

De afgelopen periode heb ik mij beziggehouden met een ietwat gekke vraag, namelijk: weten onze studenten wel hoe zij moeten leren?

Plots sta je oog in oog met een wel erg bekende vreemdeling: je Tinder-match. Awkward!

Sinds kort ben ik raadslid van de centrale medezeggenschapsraad (cmr). Ik sta nu niet meer langs de zijlijn te schreeuwen over beleid en onderwijsvernieuwing, maar ik mag nu meespelen op het veld.

Afgelopen woensdag, toen lesgevend Nederland weer op de barricaden klom voor het onderwijs, deelde ik een afbeelding op Facebook met de tekst: ‘In mijn hart staak ik mee’.

Het is van alle tijden: ouders die hun kinderen willen behoeden voor de eigen gemiste kansen, gemaakte fouten en verloren dromen. Het lijkt steeds vroeger te beginnen. Zo zag ik laatst bij DWDD ouders van een 9 jaar oud…

Je kunt nauwelijks nog met duurzaamheid en klimaat bezig zijn zonder in een ideologisch debat terecht te komen, concludeert filosoof Jelle van Baardewijk. In dit Dilemma op Donderdag analyseert hij hoe we als hogeschool in dat mijnenveld kunnen opereren.