De afgelopen periode heb ik mij beziggehouden met een ietwat gekke vraag, namelijk: weten onze studenten wel hoe zij moeten leren?

Plots sta je oog in oog met een wel erg bekende vreemdeling: je Tinder-match. Awkward!

Sinds kort ben ik raadslid van de centrale medezeggenschapsraad (cmr). Ik sta nu niet meer langs de zijlijn te schreeuwen over beleid en onderwijsvernieuwing, maar ik mag nu meespelen op het veld.

Afgelopen woensdag, toen lesgevend Nederland weer op de barricaden klom voor het onderwijs, deelde ik een afbeelding op Facebook met de tekst: ‘In mijn hart staak ik mee’.

Het is van alle tijden: ouders die hun kinderen willen behoeden voor de eigen gemiste kansen, gemaakte fouten en verloren dromen. Het lijkt steeds vroeger te beginnen. Zo zag ik laatst bij DWDD ouders van een 9 jaar oud…

Je kunt nauwelijks nog met duurzaamheid en klimaat bezig zijn zonder in een ideologisch debat terecht te komen, concludeert filosoof Jelle van Baardewijk. In dit Dilemma op Donderdag analyseert hij hoe we als hogeschool in dat mijnenveld kunnen opereren.

Hop daar ben je dan. Je ouders zijn in de wolken. Via speentjes, luiers, blokken, de eerste woordjes en zwemles, ben je voor je het weet bij de eindmusical en begint al een leven met het nodige ‘moeten’.

Lieve jij,
Ik heb je nog nooit gesproken maar hoe gaat het met je? Is er de laatste maanden nog iets bijzonders gebeurd?

‘Ja, moet dat echt?’, zegt iemand zachtjes door de microfoon. ‘Dat komt toch vanzelf als je elkaar respecteert?’ Ik sta op het podium van Theater Rotterdam tijdens een conventie voor LHBT+’ers. Ik debatteer over diversiteit en inclusiviteit: moeten ze…