Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Zwart logo Profielen

Meer over:  

#ov-kaart #stufi #studietips #leenstelsel #buitenland #web app installeren

‘Als kind dacht ik dat allochtonen in de meerderheid waren’

Gepubliceerd: 16 April 2018 • Leestijd: 4 minuten en 20 seconden • Nieuws

Appie had een Cito-score van 538, goed voor de havo, maar moest toch naar het vmbo. Hij bereikte via een omweg het hbo. Ömer had wel een havo-diploma, maar maakte zijn drie HR-studies niet af. Twee persoonlijke portretten.

‘Ik was de enige Marokkaanse jongen en het was alsof ik mijn Rotterdams-Marokkaanse identiteit bij de voordeur moest achterlaten.’

Portret van Appie Kallis

Appie, tweedejaars lero maatschappijleer: ‘Ik ben opgegroeid in het Oude Noorden en ging naar een basisschool waar 3 van de 250 leerlingen van Nederlandse afkomst waren. Toen ik klein was, dacht ik dan ook dat in Nederland allochtonen in de meerderheid waren en dat autochtonen eigenlijk de allochtonen waren. Pas toen ik naar de middelbare school ging, zag ik dat het in Rotterdam eerder 50-50 is en dat ik als Marokkaan in Nederland juist in de minderheid ben.

‘Veel Marokkanen en Turken vinden het niet prettig als hen wordt gevraagd of ze zich meer Nederlands dan Turks of Marokkaans voelen. Ik vind het niet erg om die vraag te beantwoorden. Ik zeg altijd: ik voel me meer Marokkaans dan Nederlands, maar ook meer Rotterdams dan Marokkaans. Die identiteit als Rotterdammer, als Feyenoorder, is ook belangrijk voor mij.’

Appie deed vmbo, daarna mbo en stroomde toen het hbo in. Net als veel jongens van niet-westerse afkomst startte hij zijn middelbareschoolloopbaan onder zijn niveau. ‘Ik had een Cito-score van 538. Met een score van 537 kan je naar de havo, maar omdat de docenten mij vervelend vonden, dachten ze dat het beter was dat ik naar het vmbo ging. Daar bleef ik in de derde zitten en toen wilde school dat ik naar kader zou afstromen. Dat weigerde ik. Ik was misschien te laks, ik kon het wel. Daarna heb ik met twee vingers in mijn neus het vmbo gehaald en ging ik vestigingsmanager groothandel studeren op het mbo. Waarom? Omdat iedereen het deed.

‘Op het hbo koos ik opnieuw een economische studie. Daar ging ik de Engelstalige opleiding trademanagement gericht op Azië doen. Ik had allerlei goede redenen voor deze studiekeuze, zoals mijn liefde voor het Engels en interesse in Japan, maar eenmaal daar voelde ik me een buitenbeentje. Ik was de enige Marokkaanse jongen en het was alsof ik mijn Rotterdams-Marokkaanse identiteit bij de voordeur moest achterlaten.

‘Het was niemands schuld dat ik me na twee blokken zo voelde. Mijn opleiding was prima. Op één vak na had ik alles gehaald. Ook mijn klasgenoten waren aardig en nodigden me uit om mee te gaan na school, maar de verschillen waren te groot. Ik hield van een broodje döner en kapsalon, zij kenden dat niet. Ik was een Feyenoorder, zij hielden van mangastrips. Ik had niets met hen gemeen, en toen dacht ik: Als dat nu al zo is, dan is dat straks als ik ga werken ook zo. Dit was voor mij reden om te stoppen en te gaan doen wat ik eigenlijk altijd al wilde: de lerarenopleiding maatschappijleer.’

In de statistieken is Appie een van de uitvallers, omdat men daarbij uitgaat van de eerste opleiding op de HR. Maar in het echte leven is hij tweedejaars lero maatschappijleer en gaat het hem goed. ‘Hier ben ik op mijn plek. Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in politiek en maatschappelijke vraagstukken, maar door de groepsdruk koos ik een andere studierichting.’ Als hij straks zelf voor de klas staat, is empathie het belangrijkste dat hij zijn leerlingen wil leren. ‘Dat is wat ze echt nodig hebben in de maatschappij.’

‘Misschien is studeren niet voor mij’

Portret van ömer Boyukunlu

Ömer (25), drie keer begonnen en gestopt: ‘Ik ben drie keer gestart met een opleiding aan de HR en alle keren ben ik al in het eerste jaar gestopt. Toen ik op mijn zeventiende van de havo kwam, heb ik te laat en zonder veel nadenken voor sportmarketing en management gekozen. Dat leek me wel een leuke opleiding, maar al snel merkte ik dat ik daar niet op mijn plek zat.

‘Een jaar later begon ik met international business and management studies. In het begin ging het goed, maar al snel ging het weer mis. Mijn middelbare school was heel streng. Daardoor deed ik wat ik moest doen. Op het hbo moest het uit mezelf komen en bleek ik moeite te hebben met het negen-tot-vijfritme, het vroege opstaan en de discipline die bij studeren kwam kijken.

‘Weer had ik een jaar weggegooid en niks bereikt. Mijn ouders volgden me ook niet meer. Al bij mijn eerste studiekeuze hadden ze vraagtekens. “Wat kan je daar nou mee? Wil je voetballer worden?”, zeiden ze. In hun ogen studeer je om dokter of leraar te worden. Omdat mijn ouders het eerste jaar van mijn studie hadden betaald en dat op niks was uitgelopen, zorgde ik er daarna voor dat ik alles zelf betaalde.

‘Na ibms dacht ik dat het misschien beter was om een stapje terug te doen. Ik heb toen in drie jaar mijn mbo 4-diploma eventmanagement gehaald. Het verschil tussen het mbo en hbo is immens. Het niveau is niet een beetje lager, maar heel veel lager, en ook de organisatie van het onderwijs is lang niet zo strak als op het hbo.

‘Ik had nu in ieder geval een diploma, maar het idee dat ik ook een hbo-papiertje moest hebben, zat nog steeds in mijn hoofd. Daarom schreef ik me in voor de Ad accountancy. Bijna gelijk liep ik weer in dezelfde val. Ik ging veel uit en had soms maar twee of drie uur geslapen voor ik naar college kwam. Op die manier kun je zo’n studie niet doen.

‘Misschien is studeren niet voor mij. Ik geloof nog steeds dat ik het zou moeten kunnen, maar ik denk dat het beter bij me past om me te ontwikkelen via het werk. Ik ben op dit moment heel tevreden met mijn leven. Ik werk bij een restaurant in een leidinggevende functie en kan daar verder groeien.

‘Het lag niet aan de HR dat het niet is gelukt met studeren. Het was gewoon mijn eigen schuld. Ik was te lui en niet gefocust. De school was goed georganiseerd en bood ook nog extra begeleiding aan, maar uiteindelijk is studeren wel je eigen ding. Het is niet leuk als dingen niet lukken en ik heb een studieschuld van ongeveer 8.500 euro waar geen diploma tegenover staat. Dat is balen, maar niet het einde van de wereld. Ik ben allang blij dat ik nu wel op mijn plek zit. Zou ik gelukkig zijn geweest als accountant? Ik denk het niet. In ieder geval ga ik het niet nog een keer proberen. Dat boek heb ik nu echt gesloten.’

Tekst: Esme van der Molen
Fotografie: Hans Reitzema

Lees ook onze longread over het studierendement van biculturele jongens en ons artikel met de uitval- en rendementscijfers op de HR.
Dit artikel wordt je aangeboden door Profielen, het nieuwsmedium van de Hogeschool Rotterdam. Like what you see? Like ons dan op Facebook en blijf via je eigen tijdlijn op de hoogte van het laatste nieuws. Liever een nieuwsbrief? Meld je hier aan voor een maandelijkse update.

Recente artikelen

Reacties

Laat een reactie achter

6 Responses to ‘Als kind dacht ik dat allochtonen in de meerderheid waren’

  1. Ik heb vaak nog steeds het gevoel dat allochtonen in de meerderheid zijn. Dat heb je als je in de randstad woont. Meer dan de helft is van een andere cultuur/achtergrond.

    En dan gek vinden dat autochtone Nederlanders zich niet meer thuis voelen.

  2. Als ik omringd ben met goeie mensen, voel ik me thuis. Ongeacht de afkomst van de mensen om mij heen. Misschien als je je focust op de dingen die je in gemeen hebt met allochtonen, dat je geen mensen nodig hebt die er net zo uit zien als jij, of een cultuur met je delen om je thuis te voelen…

  3. Blanke autochone Nederlanders willen niet naast allochtonen wonen. Ze hebben de Randstad verlaten. Helaas is dat wel de realtiteit waar we mee te kampen maken.

  4. Leuk artikel hoor maar waar het op neer komt is dat hij, zoals hij zelf ook eerlijk toegeeft, niet gelaagd is op het HBO omdat hij geen klap uitvoerde en niet genoeg gemotiveerd was. Dat heeft dus niks met zijn achtergrond te maken want er zijn zat Nederlandse studenten die om die reden ook niet een HBO afmaken en ook zat allochtone studenten die het wel halen omdat zij gemotiveerd zijn. Dus wat moeten we nu met dit artikel?

  5. leuk artikel. Jammer dat Appie niet open stond voor andere ‘subculturen’ tijdens zijn studie trademamangement (Azië) zoals zijn collegastudenten wel stonden zoals hij zelf zegt. Je hoeft Feyenoord niet op te geven voor Manga’s. En mensen die döner en een kapsalon niet kennen?

    Ömer was/is wellicht beter op z’n plek bij een Hospitality opleiding/ Hotelschool. Het wordt niet duidelijk of hij dit ook heeft overwogen. En ja, zoals eerdere commentaren, als je niks doet wordt het niks, maakt niet uit in welk hokje je zit.

    tot slot: Everybody is a statistic!.
    Vrouw in mannenberoep, man in vrouwenberoep, ouders niet gestudeerd, ouders wel gestudeerd, HBO drop-out, allochtoon, autochtoon, 3e generatie, babyboomer, generatie x, y of z, bi-cultureel (vreselijk woord). En vul zelf maar aan.

    Trek je er niets van aan! Lekker laten gaan.

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  2. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  3. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  4. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  5. Geen commerciële boodschappen.
  6. Niet op de man/vrouw spelen.
  7. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  8. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  9. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over ons spelregels

Back to Top